Η γοργόνα και το απάτητο βουνό

Το παραμύθι της εβδομάδας στον «Λακωνικό Τύπο»

Παρασκευή, 11 Οκτώβριος 2019 12:36 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Η γοργόνα και το απάτητο βουνό

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια γοργόνα. Ζούσε σε έναν ύφαλο κοντά σε ένα νησί. Ήθελε να βγει στη στεριά και να δει τα ζώα, τα πουλιά, τους ανθρώπους.

Σκέφτηκε να ζητήσει τη βοήθειά μιας νεράιδας που ερχόταν τις νύχτες με πανσέληνο στην ακρογιαλιά. Η γοργόνα μια νύχτα είδε τη νεράιδα να χορεύει δίπλα στη θάλασσα. Της φώναξε: «Μπορείς να με βοηθήσεις; Θέλω να αποχτήσω πόδια, να πατήσω στο νησί». Η νεράιδα είπε: «Θα σου δώσω πόδια για εφτά μέρες, αρκεί να υποσχεθείς ότι θα μου φέρεις τρία χρυσά ρόδια από ένα δέντρο που βρίσκεται στο απάτητο βουνό του νησιού. Η γοργόνα είπε: «Θα στα φέρω σε τρία βράδια. Να με περιμένεις εδώ». «Ωραία», είπε η νεράιδα, «ακούμπησε στην ουρά σου αυτό το άνθος και η επιθυμία σου θα γίνει».

Δεν πρόλαβε να τελειώσει τη φράση της και η γοργόνα, στη θέση της ουράς της, είδε πόδια. Βγήκε στην αμμουδιά. Χρησιμοποίησε φύκια για να καλύψει τη γύμνια της. Χτύπησε την πόρτα ενός σπιτιού που βρήκε κοντά στην παραλία. Της άνοιξε μία γριά. «Τι γυρεύεις κοπέλα μου;» της είπε.

«Έρχομαι από χώρα μακρινή. Το καράβι που ταξίδευα ναυάγησε. Σώθηκα από θαύμα. Έχασα όλα τα υπάρχοντά μου. Μπορώ να μείνω εδώ απόψε;» «Το ρωτάς;» είπε η γριούλα. «Θα μου πεις ιστορίες από τον τόπο σου;» «Θα σου πω, κυρούλα, μα θα μου πεις κι εσύ για το απάτητο βουνό;» Τότε η γριούλα είπε: «Να ξέρεις ότι πόδι ανθρώπου δεν έχει πατήσει ποτέ στην κορυφή του. Λένε πως υπάρχει εκεί μια χρυσή ροδιά. Μα όποιος προσπάθησε να φτάσει στην κορυφή, δεν ξαναγύρισε πίσω». «Γιατί κυρούλα;» «Το βουνό είναι από πηχτή λάσπη που καταπίνει όσους πηγαίνουν εκεί». «Εσύ κυρούλα ξέρεις πολλά. Αν με βοηθήσεις να φτάσω στο απάτητο βουνό, θα έχεις ό,τι ποθεί η ψυχή σου». «Ποθώ να μου φτιάξεις μία χορτόσουπα. Όταν αποφάμε θα σου πω τρία πράγματα που πρέπει να ξέρεις».

Τότε το κορίτσι άναψε φωτιά, έβαλε το τσουκάλι και έφτιαξε την χορτόσουπα. Τόσο άρεσε στη γριά που έγλειφε τα δάχτυλά της. Μετά είπε στην κοπέλα: «Για να φτάσεις στην κορυφή του βουνού θα σου δώσω ένα μαντηλάκι. Θα το κουνήσεις τρεις φορές στον αέρα και θα φανεί ένας αετός. Θα πετάξετε μαζί προς το βουνό. Στις ρίζες του βουνού υπάρχει ένα ποτάμι. Θα σταματήσετε εκεί, θα πιείτε και οι δύο από το νερό του, γιατί κόβει την πείνα. Έτσι, ο αετός θα αντέξει να σε πάει στην κορυφή του βουνού. Λένε πως τη χρυσή ροδιά τη φυλάει ένας δράκος. Για να πάρεις ρόδια από το δέντρο πρέπει να είσαι αόρατη, αλλιώς ο δράκος θα σε βλάψει. Θα σου βράσω ένα βοτάνι. Θα το μασήσεις πριν φτάσετε. Θα γίνεις αόρατη για μία ώρα και μετά πάλι ορατή».

Η κοπέλα άκουσε τη γριά και την άλλη μέρα  ξεκίνησε. Ήρθε ο αετός. Πετάξανε μακριά. Έφτασαν στο ποτάμι και ήπιαν νερό. Ύστερα συνέχισαν. Κόντευαν να φτάσουν, όταν η κοπέλα μάσησε το βοτάνι. Έγινε αόρατη. Στην κορυφή είδε ένα δέντρο με χρυσά ρόδια. Από κάτω ο δράκος κοιμόταν. Ο αετός την άφησε σε ένα κλαδί του δέντρου και έφυγε. Εκείνη έκοψε τρία χρυσά ρόδια. Τα φύλαξε σε ένα ταγάρι. Ύστερα η κοπέλα πρόσεξε κάτι να γυαλίζει στις ρίζες του δέντρου. Κατέβηκε και είδε ένα χρυσό δαχτυλίδι. Το έβαλε στο δάχτυλό της.

Σκαρφάλωσε μετά ψηλά στο δέντρο. Έβγαλε το μαντηλάκι της και το κούνησε στον αέρα. Ο αετός αργούσε να φανεί. Η δράση του  βοτανιού τελείωνε.  Όταν ο αετός έφτασε, το κορίτσι ήταν πια ορατό. Ανέβηκε γρήγορα στην πλάτη του και πέταξαν ψηλά.

Ο Δράκος άκουσε τον ήχο από τα φτερά του αετού και ξύπνησε. Βρυχήθηκε και έβγαλε φωτιά από το στόμα. Μα ο αετός ήταν πια πολύ μακριά. Γύρισαν στο σπιτάκι της γριάς. Το κορίτσι είπε στην κυρούλα: «Το βράδυ πρέπει να παραδώσω στη νεράιδα τα χρυσά ρόδια, όπως συμφωνήσαμε». Κράτησε δικό της το δαχτυλίδι. Το φόρεσε. Η γριούλα έβαλε τα κλάματα. Της άρεσε η παρέα του κοριτσιού και δεν ήθελε να φύγει. «Μη στενοχωριέσαι! Θα βρω τρόπο να μείνω κοντά σου», της είπε το κορίτσι.

Όταν το φεγγάρι έγινε ολόγιομο, η κοπέλα πήρε το δρόμο για την άκρη του γιαλού. Η νεράιδα φάνηκε και είπε: «Έφερες ό,τι σου ζήτησα;». «Ναι, αλλά θέλω να μείνω για πάντα άνθρωπος», είπε το κορίτσι και της έδωσε το ταγάρι με τα ρόδια. «Αυτό δεν ήταν στη συμφωνία μας» είπε η νεράιδα και έφυγε. Το κορίτσι έμεινε εκεί κι έβγαλε ξανά ουρά γοργόνας. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της. Έπεσε στο δαχτυλίδι που φορούσε.

Τότε παρουσιάστηκε μπροστά της ένας νάνος. Της είπε: «Στις προσταγές σου κυρά μου. Είμαι ο νάνος του δαχτυλιδιού.  Ό,τι ευχηθείς θα το κάνω. Έχεις μόνο μία ευχή». Το κορίτσι είπε: «Θα με κάνεις για πάντα άνθρωπο;»  «Θα το κάνω, αρκεί να μου δώσεις κάτι δικό σου» είπε ο νάνος. «Πάρε το δαχτυλίδι μου» είπε το κορίτσι. Ο νάνος δέχτηκε. Την άγγιξε στην ουρά, είπε κάτι μαγικά λόγια και έγινε άφαντος. Η ευχή της γοργόνας πραγματοποιήθηκε. Ύστερα γύρισε στο σπίτι της γριούλας και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Δήμητρα Μπουμποπούλου

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 23 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα