Εκείνοι που έφυγαν

Ηλίας Δούκας: Ένας Λάκωνας ευπατρίδης

Πέμπτη, 03 Ιούνιος 2021 17:04 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Εκείνοι που έφυγαν

Το πιο δύσκολο πράγμα, θεωρώ ότι είναι, να κάνεις ένα επικήδειο ή μια νεκρολογία για κάποιον απελθόντα. Και φυσικά αυτός ο απελθών σίγουρα δεν θα ήταν ξένος, θα σε συνέδεαν μαζί του κάποιες σχέσεις συγγενικές, οικογενειακές, επαγγελματικές ή έστω πατριωτικές.
Και φυσικά η δυσκολία δεν σχετίζεται με το τί θα αναφέρεις γι' αυτόν. Η δυσκολία προσεγγίζει τον ψυχικό σου κόσμο σε συγκινεί και σου προκαλεί συναισθήματα λύπης, τα οποία σε εμποδίζουν να επεκταθείς όπως ίσως θα ήθελες ψύχραιμα για να αναφερθείς, έστω και δι’ ολίγων στην προσωπικότητα του εν ζωή, γιατί παρεμβαίνουν, εξ ανάγκης, στη μνήμη σου πολλές παραστάσεις και εικόνες από την παλαιότερη ζωή, τότε που και ο εκλιπών ζούσε και με κάποιο τρόπο είχες κάποια επικοινωνία μαζί του.

Αυτά δοκιμάζω κι εγώ τώρα όταν αποφάσισα να σημειώσω δυο λέξεις για την απώλεια του Ηλία Δούκα, ενός Λάκωνα ευπατρίδη της ιστορικής και γνωστής και πέραν της Λακωνίας οικογενείας των Δούκα, με την οποία διατηρούσα και διατηρώ εξαιρετικές πατριωτικές και φιλικές σχέσεις.
Εν πάση περιπτώσει θα παραμερίσω τα όποια συναισθήματα λύπης που σου προκαλεί η απώλεια ενός γνωστού σου και θα αναφερθώ, έστω και δι’ ολίγων στον εκλιπόντα. Ο Ηλίας ο Δούκας υπήρξε γόνος μιας πολυμελούς οικογενείας των Δούκα από τον Λαμπόκαμπο της Επιδαύρου Λιμηράς της Λακωνίας. Μιας οικογενείας ή οποία διέπρεψε και διαπρέπει κυρίως στον επιχειρηματικό τομέα, αλλά και στον επιστημονικό.

Πολλά τα αδέλφια του Ηλία. Ο καθένας στον τομέα του αγωνιζόταν στον στίβο της προόδου με πρωτοφανείς επιδόσεις, οι οποίες τίμησαν και τιμούν όχι μόνο την οικογένεια, το χωριό τους ή την Λακωνία, αλλά και ευρύτερα στον Ελλαδικό χώρο. Και το επέτυχαν αξιολογώντας τα έμφυτα προτερήματα που τους διέκριναν. Ειδικότερα ο Ηλίας αξιολόγησε σε υψηλό βαθμό τα προτερήματα της εργατικότητας και του δημιουργικού πνεύματος που τον διέκρινε και πέτυχε σε πολύ λίγο διάστημα να αναδειχτεί και να συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων στον επιχειρηματικό κόσμο.

Είναι πολλές οι δραστηριότητες που ανέπτυξε. Θα περιοριστούμε όμως για την οικονομία του χώρου σε πολύ λίγες μεταξύ των οποίων η καλλιέργεια και εκμετάλλευση των πατρικών αμπελώνων στα Πιστάματα Λακωνίας, από τα οποία παρήγαγε και παράγεται το εκλεκτό και γνωστό ανά την Ελλάδα κρασί "ΔΟΥΚΑΣ". Η διορατικότητά του και η πρόβλεψή του στον επιχειρησιακό χώρο με το να προβλέψει την εξέλιξη της αγοράς σε πολυκαταστήματα, τον ώθησε ώστε να είναι μεταξύ των πρώτων που ίδρυσαν παρόμοια καταστήματα στην επαρχία. Έτσι άρχισαν σιγά σιγά να «φυτρώνουν» ανά τις πόλεις της Πελοποννήσου πινακίδες πολυκαταστημάτων με την επωνυμία «ΔΟΥΚΑΣ», και αργότερα και στην Αττική.
Οι δύο αυτές επιχειρήσεις (οινοπαραγωγή και πολυκαταστήματα) έδωσαν εργασία σε πολλές οικογένειες στην επαρχία και δεν έφυγαν από τον τόπο τους και αυτό θεωρείται μεγάλη επιτυχία στην εθνική οικονομία.

Όσον αφορά τον κοινωνικό τομέα ο Ηλίας υπήρξε ανυπέρβλητος. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι δαπάναις του εξοπλίστηκε πλήρως το ευαγές Ίδρυμα των Μολάων και η οικονομική συμβολή του σε μερικότερα άλλα ιδρύματα. Επίσης όποιος προσέτρεξε προς τον Ηλία δεν απογοητεύτηκε. Όλο και κάτι θα του έδινε, όλο και κάποια βοήθεια θα του παρείχε, αθορύβως.

Ο Ηλίας ο Δούκας είχε και ένα σπάνιο χαρακτηριστικό. Ήταν θρησκευόμενος άνθρωπος με ειλικρινή και βαθειά πίστη στον Ελληνορθόδοξο Χριστιανισμό και την λατρεία, πράγμα που εξεδήλωσε με τις αγαθοεργίες που σημειώσαμε αλλά και με άλλα εντυπωσιακά έργα τα οποία ήταν αποκλειστικά δικά του.
Ειδικότερα προέβη στην ίδρυση και τον εξ ολοκλήρου εξοπλισμό δυο εκκλησιών: Της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου στην γενέτειρά του τον Λαμπόκαμπο, και των Αγίων Τρύφωνα (προστάτη των Αμπελιών) και Αγίου Σάββα στο χωριό Πιστάματα, όπου οι αμπελώνες του.
Αυτά είναι εκείνα που έχουν υποπέσει στην αντίληψη μας και πιστεύω ότι σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα. Αλλά και αυτά που γράφουμε ευτυχώς που δεν θα τα διαβάσει ο Ηλίας γιατί σίγουρα θα τα απέρριπτε, επειδή θα προσέκρουαν στην ταπεινότητα και μετριοφροσύνη του.

Αφήσαμε τελευταίο να σημειώσουμε ότι εκτός των άλλων ο Ηλίας διακρινόταν για την πίστη του στην οικογενειακή παράδοση και την δημιουργία οικογενείας όπως οι δικοί του οι γονείς. Προς τούτο συνέδεσε περαιτέρω τη ζωή του με μια ενάρετη και θαυμάσια από πάσης απόψεως κοπέλα, την Λίτσα Συρτσάκου, καταγόμενη από την Καρδίτσα της Θεσσαλίας. Δεν υπήρξε θεωρούμε πιο επιτυχής γάμος. Η Λίτσα έδειξε ότι την διέκριναν τα αυτά περίπου προτερήματα με τον Ηλία και συνεπώς υπήρξε το δεξί του χέρι όπως συνηθίζουμε να λέμε, ή το alter ego. Εργατική, επινοητική, θρησκευόμενη συνέβαλε και εκείνη στα όσα ο σύζυγος της δημιούργησε και προσέφερε. Μαζί στην δουλειά με τον σύζυγο, μαζί στις κοινωνικές εκδηλώσεις, μαζί σε ότι προοδευτικό δημιούργησαν. Πέρα των ανωτέρω μαζί απόκτησαν και παιδιά (δυο αγόρια και μία θυγατέρα), στα οποία τους έδωσαν την δέουσα αγωγή και ακολούθησαν κι εκείνα τον δρόμο των γονέων τους σε όλους τους τομείς.

Δυστυχώς ήρθε και για τον Ηλία Δούκα το πλήρωμα του χρόνου. Μας άφησε ενώ, με τα σημερινά δεδομένα, μπορούσε να ζήσει ακόμη και να απολαύσει ό,τι δημιούργησε.

Ας είναι τέλος ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που τον σκέπασε. Όλοι μας θα τον θυμόμαστε και σίγουρα το όνομά του θα συμπεριληφθεί στους αξιόλογους συμπατριώτες μας, τους Λάκωνες ευπατρίδες.

Ρένα χήρα Γεωργίου Μυλωνάκου

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Spartaland