Πολικό όνειδος

Τρίτη, 15 Οκτώβριος 2019 23:07 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Τη δεκαετία του 1920 στη Βουλή των Ελλήνων γινόταν λόγος αν πρέπει να ψηφίζουν οι Ελληνίδες. Διαβάζοντας σήμερα στα τότε πρακτικά τα όσα έλεγαν οι εθνοπατέρες αγορεύοντες νυχτόημερα, βγάζεις το συμπέρασμα ότι το να δοθεί ψήφος στις γυναίκες ήταν κάτι σαν το τοτέμ των πρωτογόνων της Πολυνησίας, δηλαδή απαγορευμένο. Έλεγαν ότι το να ψηφίζεις ανήκει στα μεγάλα πνεύματα, είναι προσόν μόνο των ανδρών δοσμένο από το Θεό, προπαντός στους πολιτικούς στους οποίους αποδίδονται ανώτερες δυνάμεις και ικανότητες. Κι αυτοί πρέπει να απολαμβάνουν ευλάβειας και σεβασμού. Και μπορούν να γίνουν (γίνονται) αντικείμενα φόβου και δέους. Κι αυτά πρέπει να τα έχουν μόνον άνδρες. Ουδέποτε οι γυναίκες. Διότι (αιτιολογούσαν) οι γυναίκες πέντε (5) ημέρες κάθε μήνα που διαρκεί ο περιοδικός τους κύκλος τρελαίνονται. Και γενικά αν διαβάσετε τι έλεγαν για το ζήτημα σοβαροί υποτίθεται άνθρωποι που είχαν στα χέρια τους τις τύχες του Έθνους θα μαρμάξετε. {Μαρμάζω = τρομάζω, φοβάμαι πολύ. Η λέξη από τη μυθική τερατώδη μορφή της Μορμώς. Το μαρμάζω το λέμε και λαμάζω, από τη Λάμια. Κατοικούσε στον Άδη η Μορμώ και σταλμένη από την Εκάτη με τη μορφή διαφόρων ζώων, όπως βοδιού, γαϊδάρου κ.α, γι’ αυτό την έλεγαν και Ονοσκελή τη Μορμώ, γύριζε στη γη και τρομοκρατούσε ή έτρωγε ανθρώπους. Κάτι σαν τους πολιτικούς ένα πράμα.}

Ακόμα το τοτέμ απαγορευόταν να το αγγίξεις, όπως σήμερα τους πολιτικούς που δεν τους πιάνει νόμος, ασυλία γαρ, ανευθυνότης υπουργών, πόθεν έσχες, αποζημιώσεις, ειδικές παραγραφές κλπ. κι όλ’ αυτά εν συνδυασμώ με γένη και φατρίες και οικογένειες με κληρονομικές μεταβιβάσεις, εμβλήματα, σύμβολα και τύπους που είναι δύσκολο να τα παρακολουθήσει κανείς.

Και επειδή -για να επανέλθουμε- αυτό το 5νθήμερο κατά το οποίο οι γυναίκες "τρελαίνονται" δεν είναι σταθερό αλλά στην κάθε μια ποικίλει, απαγορεύεται (συμπέρασμα) σε όλες να έχουν δικαίωμα ψήφου.
Με τέτοια… επιχειρήματα και άλλα ακόμα χειρότερα φρόντιζαν να αποκλείουν τις γυναίκες από τα κοινά. Και η ψήφος και η ενασχόληση μ’ αυτά ήσαν προνόμια και μονοπώλιο των ανδρών. Κάτι σαν την "πεφωτισμένη δεσποτεία" του μεσαίωνα.

Αν πάμε λίγο πιο παλιά από τη δεκαετία του 1920, όχι σε καμιά πρωτόγονη χώρα της Κεντρώας Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής ή της Ασίας, αλλά στη κοιτίδα της δημοκρατίας, στη Μ. Βρετανία του 18ου, 19ου, ακόμα και των αρχών του 20ου αιώνα δηλαδή χθες, των 60 εκατομ. – και "Κύριος οίδε" πόσα σ’ ολόκληρη την αυτοκρατορία – πόσοι Άγγλοι, άντρες φυσικά, νομίζετε ότι είχαν δικαίωμα ψήφου; Για τις Αγγλίδες δεν μιλάμε, αφού και σ’ αυτές επετράπη να ψηφίζουν λίγο πριν από τις Ελληνίδες. Σας λέω λοιπόν ότι δικαίωμα ψήφου είχαν 6.000 άτομα περίπου, κι αυτοί ήσαν γαιοκτήμονες. Το δεν σύνθημα που κυριαρχούσε και ίσχυε ως αξίωμα ήταν: "Οι έχοντες την γην έχουν και τον λόγον".

Επίσης στην Αμερική, στο ξεκίνημά της, ψήφιζαν μόνον οι άντρες και απ’ αυτούς οι λ ε υ κ ο ί και οι π λ ο ύ σ ι ο ι. Ο φτωχός, έλεγαν, αφού δεν μπόρεσε να γίνει πλούσιος δεν έχει μυαλό. Συνεπώς στερείται ψήφου. (Όπως τώρα εδώ στην Ελλάδα το Κομμουνιστικό Κόμμα λέει να ψηφίζουν βέβαια οι απόδημοι Έλληνες αλλά μόνον όσοι έχουν με την Ελλάδα οικονομικούς δεσμούς, απουσιάζουν για συγκεκριμένο χρόνο και με αυτοπρόσωπη παρουσία στις πρεσβείες. Προσέξτε εκείνο το "οικονομικούς δεσμούς", κάτι σαν το οι "λευκοί" και οι "πλούσιοι" ακούγεται. Κι αυτά από ορθόδοξο κομμουνιστικό κόμμα. Και καλά, παιδιά, δεσμοί είναι μόνον οι οικονομικοί; Αποκλείεται να υπάρχουν και άλλοι πολύ πιο ισχυροί;)

Μετά απ’ αυτή τη μικρή ιστορική αναδρομή, χρήσιμη και διαφωτιστική νομίζω, ας έρθουμε στα καθ’ ημάς.
Έφυγες από την Ελλάδα γιατί σε ανάγκασαν οι πολιτικοί, που οδήγησαν σκόπιμα και με την ανικανότητά τους την πατρίδα στην χρεοκοπία, αφού δεν έβρισκες εδώ δουλειά και με την ελπίδα και την προοπτική να επανακάμψεις όταν δημιουργηθούν κατάλληλες συνθήκες, οι αδίστακτοι αυτοί σου στερούν την προοπτική, αφού με το μισεμό σου ταυτόχρονα φροντίζουν επί της ουσίας να σε διαγράψουν από Έλληνα, όπως είχαν κάνει τόσα χρόνια και με άλλους πριν από σένα.

Εσύ βέβαια εξακολουθείς να είσαι γραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους, να φέρεις την ελληνική ιθαγένεια και υπηκοότητα, έρχεσαι να υπηρετήσεις τη θητεία σου ή φροντίζεις να την τακτοποιήσεις, επί της ουσίας όμως σε έχουν διαγράψει, όπως τότε επί δικτατορίας που αν ήσουν αντίθετος με το καθεστώς σου αφαιρούσαν την ελληνική ιθαγένεια ή σε συνελάμβαναν και σε έστελναν στρατιώτη. Το ίδιο γίνεται χρόνια τώρα, από το 1974 μέχρι σήμερα, απ’ όλους τους πολιτικούς του "δημοκρατικού" και μη τόξου. Δεν το λένε έτσι στα ίσα, το κάνουν όμως. Άλλωστε τι έλεγε ο "εθνάρχης"; "Στην πολιτική γίνονται πράγματα που δεν λέγονται και λέγονται πράγματα που δεν γίνονται".

Και όταν επιτέλους κάποιο πολιτικό κόμμα που σήμερα είναι κυβέρνηση, είπε να διευκολυνθούν να ψηφίζουν και οι Έλληνες του εξωτερικού που είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, φυσικά για το συμφέρον του κι αυτό, άρχισαν τα όργανα. Τα άλλα κόμματα και κυρίως αυτό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προοδευτικό γαρ, που κόβεται για τα δίκαια του λαού υποτίθεται, βγήκε στα κεραμίδια και άρχισε να ωρύεται. Βέβαια δεν λέει ευθέως "όχι" να μην ψηφίζουν, αλλά αυτό ακριβώς κάνει όταν λέει: Να ψηφίζουν, αλλά οι ψήφοι τους να μη μετρώνται στο οριστικό αποτέλεσμα ή αυτές να βγάζουν ένα ή δύο βουλευτές επικρατείας. Λένε ακόμα τα συριζέικα σαΐνια, ότι είναι άδικο – κόβονται για το δίκαιο – ο Έλληνας που μένει στην Αθήνα να πρέπει να πάει στο χωριό του να ψηφίσει ενώ εκείνος του εξωτερικού ψηφίζει απ’ το σπίτι του ηλεκτρονικώς με επιστολή, χωρίς να έρχεται εδώ. Θέλουν δηλαδή οι αδιάντροποι και ο Έλληνας της Αμερικής ή της Αυστραλίας να έρχεται εδώ να ψηφίσει για να υπάρχει "απόλυτη ισότητα". Μα αν ήταν έτσι παιδιά, δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε καν.

Λένε κι άλλα, όπως το ότι θα χωριστούν τάχα οι Σύλλογοι των Ελλήνων του εξωτερικού και η ψήφος θα γίνει ψήφος αντιπαράθεσης. Κι αυτά ο αρχηγός τους και πρώην Πρωθυπουργός. Αναρωτιέμαι: Γιατί η ψήφος να καταστεί πεδίο αντιπαράθεσης; Ποιος θα την καταστήσει; Και γιατί είναι δύσκολο σε σας τους πολιτικούς να σεβαστείτε τους Συλλόγους των αποδήμων Ελλήνων και να φροντίσετε εσείς από εδώ την πατρίδα να διατηρήσουν το υψηλό φρόνημα που υπάρχει εκεί και με πνεύμα σύμπνοιας και ομοψυχίας να το προάγετε έτι περαιτέρω για το καλό της πατρίδος, αντί να σπέρνετε και εκεί όπως εδώ το σπόρο της διχόνοιας, της μικρότητος και της αντιπαράθεσης, όταν μάλιστα αυτοί είναι πιο Έλληνες από τους Έλληνες, τα συμφέροντά τους είναι εκεί, δεν θα ζητήσουν από σας ρουσφέτια και το μόνο που θα απαιτήσουν και θα αγωνιστούν γι’ αυτό θα είναι να σεβαστείτε την Ελλάδα και να μην την ρεζιλεύετε διεθνώς με τις δικές σας ανούσιες αντιπαραθέσεις και εγκληματικές συμπεριφορές.

Απορεί κανείς με τη λογική των Ελλήνων πολιτικών. Τί πιο ωραίο και αυτονόητο και δίκαιο και ανέξοδο να ασκούν και οι Έλληνες του εξωτερικού δικαίωμα που το έχουν. Και να φροντίσουμε να εγγράψουμε και άλλους δεύτερης και τρίτης ακόμη και τέταρτης γενιάς αν θέλουν. Να δημιουργηθούν με όλους αυτούς γέφυρες με την πατρίδα αντί να τις κόβουμε. Να κάνουμε ό,τι κάνει για το ίδιο θέμα το Ισραήλ. Και όμως εμείς εδώ παλεύουμε να μην ψηφίζουν. Συριζαίος εκπρόσωπος είναι ο Τζανακόπουλος που λέει: "Αν θεσμοθετηθεί η ψήφος των ομογενών, θα επιτρέψει να ψηφίζουν άνθρωποι που δεν έχουν πατήσει το πόδι τους στην Ελλάδα". Αλήθεια γιατί να μην ψηφίζουν αφού είναι Έλληνες γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους; Αλλιώς διαγράψτε τους. Όμως εμείς αντί να τους φέρουμε κοντά στην πατρίδα τους εξοστρακίζουμε.

Ήδη βρισκόμαστε στην ηλεκτρονική εποχή και η τεχνολογία κινείται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Γιατί λοιπόν να μην ψηφίζουν όλοι από τον τόπο κατοικίας τους; Ποιος θα περίμενε πως θα υπήρχαν αντιδράσεις και σ’ αυτό το τόσο απλό και οφθαλμοφανές, που και παιδιά οκτώ (8) ετών θα το χειρίζονταν καλλίτερα; Και όμως και σ’ αυτό το τόσο απλό οι Έλληνες πολιτικοί λένε λένε λένε, χωρίς, μέρες τώρα, να λένε ουσιαστικά τίποτα. Φανταστείτε τι θα γίνει αν προκύψει σοβαρό εθνικό θέμα.

Και να σκεφτεί κανείς ότι πολλά χρόνια ψηφίζουν έτσι οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί του εξωτερικού, φυσικά όλα τα κράτη της Ευρώπης και άλλα 141 του πλανήτη. Απ’ αυτό και μόνο φαίνεται ότι η Δημοκρατία των Τούρκων και των Σκοπιανών λειτουργεί καλλίτερα από τη δική μας. Ύστερα οι Σκοπιανοί για τη Συμφωνία των Πρεσπών έκαναν ένα δημοψήφισμα που δεν έγινε ποτέ εδώ.

Προσέξτε και το τραγελαφικό. Για να δοθεί ψήφος στους απόδημους Έλληνες χρειάζονται στη Βουλή 200 ψήφοι. Και πολύς θόρυβος και αγώνας γίνεται για να μαζευτούν. Και τούτο είναι διάταξη στο Σύνταγμα παρακαλώ. Όμως για να περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών ή τα Μνημόνια με τα οποία σκλάβωσαν την πατρίδα, υποθήκευσαν τη Δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, αρκούσαν 151 ψήφοι. Ή η προηγούμενη Κυβέρνηση που υπέγραψε συμφωνίες για εξόρυξη υδρογονανθράκων και επαίρονταν, τώρα ως αντιπολίτευση αρνείται να ψηφίσει αυτό που υπέγραψε. Έχει λέει περιβαλλοντολογικές διαφωνίες που δεν είχε όταν ήταν Κυβέρνηση.

Και γιατί αυτό το αίσχος με το εδώ πολιτικό αληταριάτο; Γιατί εξοστρακίζουν τους Έλληνες του εξωτερικού στη διαδικτυακή εποχή; Την απάντηση έδωσε τόσο καθαρά ο Ανδρέας Χριστόπουλος στον Λακ. Τύπο τις 9.10.19. "Διότι, έγραψε, εδώ στη μητέρα Ελλάδα τα κουκιά είναι εκ των προτέρων μετρημένα και τα κόμματα της αναλγησίας δεν θέλουν οι ψήφοι από το εξωτερικό να ανατρέπουν το προβλέψιμο μέτρημα".
"Η ψήφος της ομογένειας θα αλλοιώσει τους πολιτικούς συσχετισμούς στο εσωτερικό της χώρας", δήλωσε ο ίδιος ο αρχηγός των συριζαίων. Τί έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Η λέξη που σηκώνει το βάρος είναι το ρήμα αλλοιώσει, που εξηγεί γιατί τόση λύσσα με γαλαξιακού μεγέθους θράσος.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα